Medisch moe…

Ik ben een tijd stil geweest, een hele tijd zelfs, al ben ik wel druk geweest, medisch gezien dan.

Daar waar ik dacht dit als zzp-er er wel “even” bij te doen, ben ik  daar toch op terug gekomen. Niet omdat ik de werkzaamheden niet kan, of het niet leuk vind, maar mijn lichaam heeft andere gedachten.

In het afgelopen kwartaal heb ik genetwerkt, afgesproken, een dialoog gehouden en progressie besproken, met mijn medische specialisten wel te verstaan. Ik heb zelf een ingreep ondergaan en uiteraard gaat het herstel niet zoals voorgeschreven.

Ik klaag niet, ik ga door zoals ik al jaren doe en eigenlijk niet beter weet, al heb ik nu echt op de rem moeten trappen. Dat ligt niet in mijn aard maar is het beste en enige wat ik heb kunnen doen. “Helaas” zie je aan mijn buitenkant niks, wat tot veel commentaar en ongeloof leidt, het stadium waarin ik probeer uit te leggen wat er bij mij van binnen niet werkt en hoe de uitwerking daarvan is op mijn normale bestaan en de dagelijkse vanzelfsprekende handelingen die niet meer mogelijk zijn, heb ik al gepasseerd. Ik denk ook niet dat iemand het ooit kan begrijpen tenzij je het zelf meemaakt.

Ik neem op dit moment geen nieuwe opdrachtgevers aan, dat is niet fair voor beide partijen. Ik weet ook niet of ik dat in de toekomst wel ga doen, dat hangt volledig af van het advies van mijn raadgeefster..mijn lichaam dus, haar wil is wet!

Maar tsjonge jonge wat ben ik moe, medisch moe wel te verstaan! 

Reactie verzenden

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *