Let op jezelf!

Mijn leerlingen zijn vaak erg druk met wat een ander doet. ‘Juf, hij schrijft met een stift in plaats van met een vulpen!’ ‘Juf, zij zit te lezen en we moesten toch eerst de taak afmaken?!’ ‘Juf, hij zit op de stoel te wippen!’. Vaak reageer ik dan laconiek: ‘Let jij maar op jezelf, dan heb je het druk genoeg!’

Makkelijk gezegd tegen een ander. Ik ben dan altijd blij dat mijn achterban het niet hoort. Die zouden meteen reageren met: ‘Ha, dat moet jíj zeggen!’. Ik ben namelijk vaak erg bezig met anderen, vooral met wat ze denken en natuurlijk vooral over mij. Lekker nutteloos, want ik kan nooit weten wat een ander denkt tenzij ik diegene er op de man af naar vraag. Daarbij is het ook behoorlijk narcistisch om er vanuit te gaan dat mensen in hun hoofd met mij bezig zijn. Ik kan er dus beter mee stoppen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Verder merk ik dat kinderen elkaar geregeld aan het vergelijken zijn. Hij is al hier, ik ben pas daar. Ik had maar twee fout, mijn buurvrouw had er drie. Zij kan goed lezen, ik kan er niks van. Ik probeer dan te benadrukken dat het geen wedstrijd met elkaar is, maar dat je wel een wedstrijd met jezelf kunt houden. Je kunt proberen om het de volgende keer nét iets beter te doen. Of iets mooier. Of met meer geduld of een betere samenwerking.

Ook dat vergelijken is me niet vreemd. In de messenger-app las ik dat twee studiegenoten hun certificaat inmiddels binnen hebben. Supergoed gedaan! Ik was heel blij voor hen, maar schrok ook een beetje. Nu al??? Hoe hadden ze dat in hemelsnaam gedaan?! Ik zag in de online leeromgeving dat mijn balkje bij 59% was blijven steken. Jemig, dat wordt dus nooit wat. Dat is pas net over de helft. Het is ook niet te doen trouwens, heeft het eigenlijk nog wel nut?

Dat schiet dan toch even door mij heen. Heel even maar, maar het is er. En daarna pep ik mezelf op: de school is net weer begonnen en daar werk je nu in twee groepen, je hebt een gezin, het vrijwilligerswerk, je bent op kamp geweest, het was kermis, je hebt deze week vier dagen gewerkt én bent een hele (gezellige!) dag bij je ouders geweest om te genieten van en te helpen op de 80(!)-jarige verjaardag van je vader… Het was gewoon even heel druk! Wat was ook alweer een groot voordeel van deze opleiding?! Dat je hem kunt inrichten zoals het past bij jouw leven.

Ik heb een grote slag gemaakt in de zomervakantie en daarna elke week een paar uurtjes, bij elkaar toch al heel wat. 59% is niet ‘net over de helft’, het is ongeveer 3/5 deel. En de herfstvakantie is in zicht. Dan kan ik weer knallen. En wat ik voor die tijd alvast kan doen is mooi meegenomen.

Laat ik maar op mezelf letten. Dan heb ik het druk genoeg.

4 Reacties

  1. Marianne

    Weer een mooi verhaal Sabine, je hebt t toch maar weer gered.pluim!

    Antwoord
    • Sabine Averdonk

      Dankjewel mama, leuk dat je het weer gevonden en gelezen hebt!

      Antwoord
  2. Petra Fehring

    Je hebt helemaal gelijk: kijk naar je eigen stappen, volg je eigen tempo, pas het aan naar jouw situatie. Ik denk dat iedereen zich altijd met anderen vergelijkt. Zelfs de kinderen op de basisschool doen dat al schrijf je. Heel jammer en zeker niet nodig. Maar misschien wel logisch. We willen het allemaal goed doen.

    Ik heb iig ontdekt de afgelopen jaren dat ik niet zo zeer naar anderen kijk, maar mijn eigen plan en tempo aanhoud. Het kan niet altijd allemaal tegelijk. En zeker niet als je het goed wilt doen. De een heeft meer tijd dan de ander. Steeds weer moet je prioriteiten stellen: wat is nu belangrijk en waarom. Keuzes maken.

    Wat ik ook ontdekt heb: alles heeft een reden. Ook als iets niet vlekkeloos of snel genoeg gaat (wat je het liefst wilt). Er komt een moment dat je snapt waarom het zo moest lopen.

    Mooi beschreven Sabine en gewoon je eigen tempo en wijze blijven volgen.

    Antwoord
  3. Sabine

    Dankjewel Petra. Ik denk dat je gelijk hebt, het loopt zoals het loopt en dat zal niet voor niks zijn. Keuzes maken vind ik soms lastig, maar ik merk nu dat het gewoon moet: anders loop ik vast. Bewust keuzes maken, doelen stellen en plannen helpt me om toch telkens weer een stapje te zetten.

    Antwoord

Reactie verzenden

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *