KOEmonniceren

Communiceren zonder emotie

Volgens mij hebben we er bijna allemaal moeite mee als je echt door iets geraakt wordt om dan te communiceren zonder emotie. Hoe doe je dat? Hoe schakel je je emotie uit zodat je het enkel en alleen nog rationeel kunt bekijken, ik vind dat best lastig.

 

Maar waardoor komt dat

Wat maakt het nou zo lastig. Ze kunnen normaal gesproken best wel wat tegen mij zeggen, ik ga het gesprek altijd aan en een beetje kritiek vind ik eigenlijk best wel fijn. Zonder kritiek kan je niet beter worden en daar ben ik eigenlijk altijd wel naar op zoek. Wat het lastig maakt is dat ik er altijd van overtuigd ben dat de waarheid in het midden ligt en dat beide partijen dus een beetje gelijk hebben. Een iemand heeft dus volgens mij nooit helemaal gelijk. En daar gaat het kennelijk fout. Want vaak zijn de mensen waar ik dan een issue mee heb overtuigd van hun eigen gelijk.

 

Overtuigd eigen gelijk

Dus als ik tegenover iemand kom te staan die overtuigd is van zijn eigen gelijk is het eigenlijk al een half verloren/gewonnen zaak, gewoon omdat ik daar anders in sta. Ik kan het dan dus ook niet uitstaan als iemand vindt dat mijn argumenten totaal geen kant nog wal raken. En die van hem/haar wel. En dan komt de emotie naar boven. Heel lang kan ik rustig blijven en goed luisteren en als ik fout zit dat ook aangeven. Ik kan er dus echt niet tegen als iemand dan lekker door gaat drammen dat ik de enige ben in de hele zaak die ongelijk heeft.

 

Emotie

De een wordt boos en komt niet meer uit zijn woorden, ik sla dan dicht. Eigenlijk zou ik dan wel een potje willen gaan janken maar ik duw het heel hard terug. En huilen van oneerlijkheid, dat ik niet begrijp dat mensen zo kunnen reageren. Daar sta je dan met 50+ en nog steeds emotioneel incontinent! Maar als de persoon tegenover mij aan het huilen slaat dan doe ik ook rustig een potje mee (hellup).

 

Hoe kan je dit oplossen

Hier heb ik heel lang over nagedacht en het volgende van geleerd. Van tevoren ga ik bedenken wat er kan gebeuren, gebeuren in de zin van, wordt het een moeilijk gesprek of juist niet. Ik stel mij dan het ergste wat er kan gebeuren voor. Daar probeer ik dan een antwoord uit te putten om mijn gesprek mee in te gaan. En ik maak een lijstje van tevoren met mijn argumenten. Het voordeel van zo een lijstje is dat je het 9 van de 10 keer niet eens nodig hebt, niet uit je tas hoeft te halen omdat je precies weet wat er staat. En ik neem mij altijd voor om kalm te blijven. Diep ademhalen en gaan.

 

KOE

Wat ik geleerd heb bij de opleiding voor Virtueel Professionals is om een KOE-momentje in te lassen. Een moment waarop jij bewust een stilte laat vallen, Kaken Op Elkaar. Zo een KOE-momentje geeft aan dat jij bijvoorbeeld je standpunt hebt duidelijk gemaakt en je nu graag een reactie van de tegenpartij wenst. Ik gebruik nu een KOE-momentje ook om even weer mijn emoties onder controle te krijgen, een soort van reset. En ik kan het iedereen aanbevelen, het werkt echt.

 

Laatste redmiddel

Mijn laatste redmiddel (alleen voor al ik het emotioneel ff niet meer trek) is dat ik het gesprek afbreek. Dat ik de persoon met wie ik het gesprek heb bedank (het komt dan uit mijn tenen maar ik vind het wel professioneel) en het gesprek beëindig. Indien er een vervolg noodzakelijk is dan geef ik aan dat ik dit over de mail ga regelen.

 

Probeer professioneel te blijven en te bedenken dat de persoon waar jij je gesprek mee aan gaat misschien net zo baalt. Blijf kalm en vooral blijf bij jezelf!  En ik denk dan nog even aan mijn lijstje en het KOE-momentje en jij?

 

Reactie verzenden

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *