Waar een boswandeling al niet goed voor is!

En toen had ik een writer’s block. Ik wist echt niet waar ik deze week over moest schrijven.

De opleiding verloopt prima, alles gaat zijn gangetje. Wat had ik nu te melden?

Wat mij dan helpt, is een grote boswandeling met je hond. Dus liep ik onlangs in het bos te mijmeren over mijn nieuwste blog.

 

Als je wandelt, loopt je hoofd lekker leeg…ik genoot van de bladerenregen, heel veel blaadjes vielen uit de bomen, in verschillende kleuren. Prachtig!

En terwijl ik zo liep te genieten, dacht ik na over een vergadering waar ik ben geweest. Ik doe mee in een projectgroep van mijn gemeente, die bezig is met lokale inclusie.

Dat wil zeggen: mijn gemeente wilt lokale inclusie op de agenda zetten, zodat inwoners met een beperking toch volwaardig kunnen meedoen. Het gaat dan vooral over toegankelijkheid tot de samenleving.  (tijdens de zomer 2016 heeft de Nederlandse overheid het VN Verdrag voor de Rechten van Personen met een Handicap bekrachtigd. Dit betekent dat Nederland zijn uiterste best moet doen om te zorgen dat mensen met een beperking dezelfde kansen en mogelijkheden hebben als mensen zonder beperking, bron: https://coalitievoorinclusie.nl/informatie-over-inclusie/wat-is-het-vn-verdrag/)

Tijdens de vergadering hadden we het erover om een brede bijeenkomst organiseren. Tijdens deze bijeenkomst worden inwoners met een beperking uitgenodigd en krijgen ze de kans om te vertellen waar ze zoal tegenaan lopen. Er werd vergaderd over de thema’s die besproken kunnen worden, over de indeling van de middag en nog veel meer.

Ik vroeg op een gegeven moment of er al gedacht is aan tolken gebarentaal bij de bijeenkomst. Dat was het dus niet. En men vroeg wat wijsheid is: pas tolken gebarentaal organiseren als zeker is dat er dove mensen komen, of gelijk organiseren?

Mijn reactie: “Eigenlijk zou vanuit alle initiatieven die de gemeente opzet voor haar inwoners, ALTIJD een tolk gebarentaal aanwezig moeten zijn, net zoals een gebouw ook compleet toegankelijk moet zijn voor rolstoelers, ook al komen ze niet”.

Daar waren ze wel stil van.

Daarna kwamen veel vragen:

  • Hoe regel je tolken gebarentaal?
  • Wie gaat het betalen?
  • Zijn er voorzieningen voor?

Ik realiseerde me op dat moment dat mensen er zo weinig over weten.

En toen ineens kreeg ik een idee!

Zou dit ook niet in mijn dienstenpakket als VP kunnen passen? Adviseren met betrekking tot toegankelijkheid? Bedrijven en ondernemers adviseren in hoeverre hun website of bijeenkomsten toegankelijk zijn voor mensen met een beperking?  Of coördineren van tolken gebarentaal bij events?  Regelen dat er tolken zijn, regelen dat ze betaald worden, regelen dat ze op tijd informatie krijgen over het event en alles wat erbij komt kijken…lijkt me echt nodig!

Wat denken jullie?

1 Reactie

Reactie verzenden

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *